Επιστροφή στο blog

ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΥΤΟΝΌΜΟΥΣ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Καραμανλής (ο ευαίσθητος!): «Έδωσε» στα ΜΜΕ τον… Ευγένιο να φάει το… Σάββα.

Εκκλησία:Σάπια κοτόπουλα (αφού πήρε 7 εκ.ευρώ) στους πεινασμένους. Συνέχεια των…σάπιων… ιδεών.

Αριστερός… μετανοιωμένος: Ο… δοξασμένος από την Δεξιά! Και ο… δοξάζοντάς την!

Άγιο Φως: Το άναψε ο κ. Καλόπουλος! Δίχως… προσευχή! Δημόσια! Με… φυσικό τρόπο!

Κ.ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ:Κομματάρχης της Δεξιάς. Προστάτης της θρησκευτικοπολιτικής Δεξιάς εξουσίας.

Κέρκυρα:Εξαγωγή σκοταδισμού. Το (Δ) χέρι του… Άγιου στη Ρωσία. Αλλά το Νησί: βρωμά, πεινά.

Εργατικοί εκπρόσωποι σε Ταμεία και ΔΣ Επιχειρήσεων: Συμφορά ΑΝΤΙ Ελπίδα. ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

Απεργοσπάστρια:Πρόεδρος μεγάλης Ομοσπονδίας(πολυθεσίτισσα)απειλεί απεργούς.Ξαναεκλέγεται;;;

Μίκης Θεοδωράκης, ο Μεγάλος: έκλεινε γόνυ στον Παρασκευαϊδη, τον… μικρό. Μηδένα προ του τέλους…

Ομόλογα-Ταμεία: Αλήθεια, θα επιστρέψει τη… μίζα και το ταμείο Ρηγίλλης;

ΠΑΣΟΚ το… στάσιμο: Με τους δοξαστές της δεξιάς πολιτικής και των σκανδάλων, δεν… κουνιέται!

ΕΡΤ1-ΕΡΤ3 Κυριακές πρωί:Μεγάφωνα θρησκευτικής προπαγάνδας, ψεύδους, απάτης, σκοταδισμού, φασισμού.

Αυτενεργοί κάτοικοι, αυτενεργοί κοινότητες, αυτενεργός παγκοσμοκοινωνία

Α Υ Τ Ε Ν Ε Ρ Γ Ο Σ

ΔΩΡΕΑΝ διαδικτυακή -περιοδική- εφημερίδα. www.sitemaker.gr/izochios . e-mail: izochios@tellas.gr

Έτος 5ο Αρ.Φ.39 – Απρίλης 2507. Εκδότης: Γιάννης Ζωχιός τηλ. 6937179122 (κατασκευάζεται νέα ιστοσελίδα)

Αυτόνομες δυνάμεις να «καταλάβουν» (δίχως βία) τα κτίρια!

1Μαγιά 20007:

ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

Ως υποστύλωμα του Συστήματος.

Συνένοχες:

-Στην εκμετάλλευση του λαού.

-Στην καταλήστευση των Ταμείων.

ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ, «ΑΛΛΗΛΟΧΑΙΔΕΥΟΝΤΑΙ»

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ-ΔΙΑΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Άλλη θα ήταν η πορεία ΛΑΟΥ, της Εργατ.Τάξης ΑΝ,

οι διαχρονικές (πυραμιδικά) Ηγεσίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ:

- Ήταν αυτόνομες. Δεν ήταν εξαρτημένες

- Δεν ήταν κομματικά παραρτήματα. Δεν καθοδηγούνταν

- Είχαν ταξική συνείδηση. Δεν γίνονταν όργανα εργοδοσίας

- Ελέγχονταν από τους εργαζόμενους

- Είχαν δικά τους ΜΜΕ (Εφημερίδα-Ράδιο-TV)

- Δεν μετατρέπονταν σε κρατική υπηρεσία

- Αγωνίζονταν. Είχαν συνεπή πορεία

- Δεν ξεπουλούσαν δικαιώματα, οράματα, κεκτημένα

- Υπερασπίζονταν τον πλούτο του λαού.

- Αγωνιζόταν για «κόσμο δίκαιο». Είχαν όραμα

- Δε διαφωνούσαν εικονικά με ΣΕβ-Κράτος.

- Δεν συμφωνούσαν μόνο στο πως να ελέγχουν την Εργ.Τάξη

- Δεν πρόδιδαν τους εργαζόμενους που… εκπροσωπούν.

- Παγκοσμιοποιούσαν οργάνωση, επικοινωνία και δράση

- Δε νόθευαν τα εκλογικά αποτελέσματα από… βάση στην… κορυφή

- Δε διοικούνταν από ΣΕΒ, Κόμματα, κράτος

- Έκαναν εσωτερική κάθαρση στο πλήθος των σκανδάλων

- Έλεγχαν-ανακαλούσαν τους ενσωματωμένους στα Ταμεία και ΔΣ επιχειρήσεων

- Έκαναν απεργίες και όχι «εθιμικές εκδηλώσεις»

- Δεν εξαγοράζονταν από κράτος-εργοδότες

- Δεν εκβιάζονταν από κράτος και εργοδοσία φοβούμενες αποκάλυψη (κυρίως με διαρροές στον τύπο κλπ) σκανδάλων από κλέψιμο των ταμείων των Σωματείων, μιζών, προδοτικών για των εργαζόμενους Σ. Συμβάσεων, μυστικών συμφωνιών).

Εργατικοί Εκπρόσωποι: Τα πιόνια!

Συνδικαλιστές στις Διοικήσεις Ταμείων-Επιχειρήσεων: Πολυθεσίτες, μετατρέπονται σε σκληρή εργοδοσία, εξα-γοράζονται, ξεπουλιούνται, στηρίζουν κάθε βρώμικη και σκανδαλώδη πράξη, γίνονται εξουσιαστές, καταπιεστές, γαμίκοι (εκμεταλλευόμενοι και την εξουσία τους), θρα-σείς, τραμπούκοι, σκανδαλοποιοί, μιζάρονται.

ΓΙΑΤΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ; Οι εργαζόμενοι, ευρύτερα ο λαός, θεωρούν το κράτος σε όλα του τα επίπεδα και εκφάνσεις: ταξικό, όργανο των αφεντικών, άδικο, βίαιο, κλεπτικό, ανέντιμο, κρυψίβουλο, βλαπτικό σε όλα τα δικαιώματα, αυταρχικό, αδιαφανές, ψευδόμενο… Γι αυτό και διεκδικούν, διαχρονικά, περιο-ρισμό έως κατάργηση της κρατικής εξουσίας όπως ασκείται άμεσα ή έμμεσα μέσα από ποι-κιλία θεσμών και κάθε μορφής επιχειρήσεων. Μια από τις πολλές μορφές λαϊκής διεκδίκη-σης είναι και η εργατική εκπροσώπηση στις διοικήσεις δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρή-σεων ή φορέων. ΣΚΟΠΟΣ Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ Πρώτος και κορυφαίος σκοπός του εργα-τικού εκπρόσωπου είναι η απόλυτη διαφάνεια και η δημοσιοποίηση (κυρίως με ενημέρωση των Σωματείων, της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ) κάθε στοιχείου βλαπτικού για το λαό, τους εργαζόμενους, την επιχείρηση. Από την άλλη πλευρά τους τα Σωματεία, η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, στηρίζουν με κάθε μέσο τη λειτουργία των εκπροσώπων, τους ελέγχουν, τους ανακαλούν και χρησιμοποιούν την ενημέρωση τους για άμεση και δυναμική δράση: Να προστατέψουν τα λαϊκά και εργατικά συμφέροντα. ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΕ ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ Όμως, κράτος και εργοδοσία υπέκυψαν ή προσέφεραν το δικαίωμα της εργατικής εκπροσώπησης μέσα σε πλαίσια χρησι-μοποίησης και ενσωμάτωσης των εκπρό-σωπων. Τους μετατρέπουν σε ισχυρά στηρίγματα πολιτικών που είχαν εντολή να παρεμποδίσουν, ανατρέψουν. ΑΝ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ Αυτό βέβαια δεν θα συνέβαινε αν οι ηγεσίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ (πυραμιδικά) δεν ήταν οι ίδιες κρατικά και εργοδοτικά όργανα, άρα δίχως βούληση να ελέγξουν τους ανίκανους ή ξεπουλημένους εκπροσώπους στις διοικήσεις Ταμείων, Επιχειρήσεων κλπ. «ΓΑΜΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΡΝΟΥΝ» Οι εργατικοί εκπρόσωποι λοιπόν σε Ταμεία, Επιχειρήσεις κλπ, ανεξέλεγκτοι ή και ενθαρρυμένοι, με τις πλάτες των σω-ματείων, παρατάξεων, κομμάτων (πολλές

ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ Γι αυτό, και στο μεγάλο σκάνδαλο κλοπής με τα ομόλογα και τα Ταμεία που συγκλο-νίζει, όχι μόνο δεν κατέβασαν τους εργαζόμενους στους δρόμους, αλλά ούτε καν ανακάλεσαν-τιμώρησαν τους εργατι-κούς εκπροσώπους στα Ταμεία. Οι τελευταίοι έχουν τεράστια ευθύνη αφού συνειδητά αδιαφόρησαν ή στήριξαν (με το αζημίωτο) την επιλογή της κυβέρνησης να κατακλέψει την ασφαλιστική περιουσία των εργαζόμενων. ΤΑ 100ΝΤΑΔΕΣ ΤΡΙΣ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ Άλλωστε οι ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, στηριξαν από το 1950 την κλοπή εκατο-ντάδων τρισεκατομμυρίων από τα Ταμεία και στην πραγματικότητα σήμερα δεν την διεκδικούν. Γι αυτό και το 2001 δεν ηγήθηκαν του μεγάλου αγώνα για το ασφαλιστικό, αλλά ακολούθησαν, με σκο-πό να οικειοποιηθούν κάθε αποτέλεσμα του «ανέλεγκτου» αγώνα αλλά και να ελέγξουν τον αγώνα που ούτε κήρυξαν μήτε στήριξαν: Τον υπονόμευσαν! φορές ειδικά… επιλεγμένοι), γίνονται σκληροί εργοδότες: «Γαμούν και δέρ-νουν» τους εργαζόμενους, ειδικά τους… ανυπότακτους και… απροστάτευτους. ΠΟΛΥΘΕΣΙΤΕΣ ΔΗΜΙΟΙ Πολλές φορές οι εκπρόσωποι είναι πρό-εδροι ή μέλη ΔΣ των Συλλόγων, Ομοσπονδιών, ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κλπ (συχνά πολυθεσίτες), έχουν μεγάλη δύναμη και με τις πολλαπλές, δίχως έλεγχο, εξουσίες τους, είναι οι πραγματικοί Διοικητές. Ο Πρόεδρος των Ταμείων ή Επιχειρήσεων γίνεται και όργανό τους, συνεργάζεται στενά μαζί τους και από κοινού μεθοδεύ-ουν τις πολιτικές και το στραπατσάρισμα των εργαζόμενων που δεν εξυπηρετούν τον δήμιο, πολυθεσίτη Εκπρόσωπο. ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ+ΜΗΧΑΝΙ- ΣΜΟΙ ΒΙΑΣ-ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ-ΕΠΙΒΟΛΗΣ Να λοιπόν γιατί η ηγετική εργατική αρι-στοκρατία αποτελεί, μαζί με τους μηχανι-σμούς βίας, καταστολής και επιβολής, κύριο μέσο κυριαρχίας του άδικου, ταξι-κού, εκμεταλλευτικού κράτους. Αποτελεί βασικό υποστύλωμα της εξου-σίας. Βλέπουμε και την προδοτική συ-μπεριφορά της όταν καταλαμβάνει βου-λευτικά και υπουργικά έδρανα. Οι εργαζόμενοι, αν θέλουν ν’ απελευθερω-θούν, πρέπει ν’ απαλλαγούν από τα υπο-στυλώματα της Εξουσίας: Θρησκευτικής- Κρατικής-Εργοδοτικής.

(Το παρακάτω δημοσιεύτηκε Πρωτομαγιά 2003 στο     φύλλου 4       του ΑΥΤΕΝΕΡΓΟΥ)

Συνδικαλιστική Ελίτ

Απέναντί μου πάνω-μπρος απ’ την εξέδρα στέκεσαι Συνδικαλιστική Ελίτ. Δε σε γνωρίζω* σε ξέχασα! Πως έγινες στρουμπουλή, τετράπαχη! Σε βλέπω ξαπλωμένη στις πολυθρόνες: τις κομματικές τις εργοδοτικές των πολυτελών σου γραφείων! Δίπλα μου μήτε σε ακούω-ούτε σε βλέπω! Δεν μου γράφεις δεν μου τηλεφωνείς δεν μ’ επισκέπτεσαι. Που είναι: οι συγκεντρώσεις οι συνελεύσεις οι συμμετοχές

τα κοινωνικά όργανα; Που, σε ποιον, από πού θα μιλήσω πού, πότε θα προτείνω πότε, πώς θ’ αποφασίσω; Κανείς δεν μ’ ακούει μήτε με βλέπει ούτε μ’ αφουγκράζεται. Είμαι μόνη αισθάνομαι μόνη δρω μόνη! Μια Τάξη δίχως εκπροσώπους! Α, συγνώμη Ελίτ μου, ξέχασα σε βλέπω: αγκαλιασμένη με τ’ αφεντικά μου να χειροκροτάς τους κομματοαρχηγούς -τους υπηρέτες των αφεντικών μου- και μπροστά τους να στέκεσαι σκυφτή!

Α! Ναι! Σε ξαναβλέπω που, αγριωπή απέναντί μου, μεταφέρεις τις αποφάσεις των εντολέων σου. Μα, πάλι ξέχασα, σε βλέπω ξανά τότες, που την ψήφο μου αρπάζεις τη βούλησή μου που νοθεύεις. Ούτε αυτό, διεφθαρμένη Ελίτ δεν αρνήθηκες από το σύστημα: ΤΗ ΝΟΘΕΙΑ αφού την ψήφο μου αλλοιώνεις και, απ’ την κάλπη, βγάζεις άλλο απ’ αυτό που επιλέγω. Κι ύστερα μου λες πως το σύστημα θ’ αλλάξεις* εσύ, για μένα!