Επιστροφή στο blog

Α Υ Τ Ε Ν Ε Ρ Γ Ο Σ

(ηλεκτρονική περιοδική έκδοση)

Έτος 1ο       Αρ. Φύλλου 4       Μάης 2003                Τιμή φύλλου  (άνευ)

δ/νση: users.in.gr/izochios  e-mail: izochios@in.gr εκδότης: Γιάννης Ζωχιός

1^η ΜΑΗ

Της Εργατικής: Μέρα μνήμης Μέρα περισυλλογής Μέρα ψυχικής έξαρσης Μέρα έντασης Μέρα αγώνα-αγωνίας Μέρα εξαπάτησης Μέρα θλίψης Μέρα των δρόμων και τρόμων Μέρα αίματος

Μέρα απογοήτευσης Μέρα ενθουσιασμού Μέρα χωρισμού Μέρα ενότητας Μέρα ελπίδας Μέρα ανασυγκρότησης κι αποδιοργάνωσης Μέρα φυγής Μέρα σύγκρουσης Μέρα Ειρήνης Μέρα ηγετικών

Μέρα απουσίας Μέρα ανατροπών Μέρα ψεύδους Μέρα απαίτησης για αλήθεια Μέρα των όπλων Μέρα των γαριφάλων Μέρα από το Χθες Μέρα για το Αύριο, της Τάξης! Της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ* πλέον!

Χωρισμένη

Ξανά η φωνή μου μία δε θ’ ακουσθεί! Τη χώρισαν οι γραφειοκράτες εκπρόσωποί μου υπερασπιζόμενοι έτσι τους εντολείς τους όχι τους εκλογείς τους. Με κόντυναν με μικραίνουν!

Τώρα: που παγκόσμια, παρά ποτέ, γίνομαι κι οι συνδετήρες μου που, τα φύλλα μου παντού της γης, ενώνουν, η πολύχρωμη-πολύνοτη κραυγή μου που, παγκοσμιοποιημένη, ραγίζει της γης την πυραμίδα, τώρα με, ξανά, εντολή: κομμάτων, εργοδοτών, κράτους πάλι χωρίζουν την Eργατική, την πολυδιαλυμένη. Γι’ αυτό: πονούσα θλίβομαι θα υποφέρω.

Συνδικαλιστική Ελίτ

Απέναντί μου πάνω-μπρος απ’ την εξέδρα στέκεσαι Συνδικαλιστική Ελίτ. Δε σε γνωρίζω* σε ξέχασα! Πως έγινες στρουμπουλή, τετράπαχη! Σε βλέπω ξαπλωμένη στις πολυθρόνες: τις κομματικές τις εργοδοτικές των πολυτελών σου γραφείων! Δίπλα μου μήτε σε ακούω-ούτε σε βλέπω! Δεν μου γράφεις δεν μου τηλεφωνείς δεν μ’ επισκέπτεσαι. Που είναι: οι συγκεντρώσεις οι συνελεύσεις οι συμμετοχές

τα κοινωνικά όργανα; Που, σε ποιον, από πού θα μιλήσω που, πότε θα προτείνω πότε, πως θ’ αποφασίσω; Κανείς δεν μ’ ακούει μήτε με βλέπει ούτε μ’ αφουγκράζεται. Είμαι μόνη αισθάνομαι μόνη δρω μόνη! Μια Τάξη δίχως εκπροσώπους! Α, συγνώμη Ελίτ μου, ξέχασα σε βλέπω: αγκαλιασμένη με τ’ αφεντικά μου να χειροκροτάς τους κομματοαρχηγούς -τους υπηρέτες των αφεντικών μου- και μπροστά τους να στέκεσαι σκυφτή!

Α! Ναι! Σε ξαναβλέπω που, αγριωπή απέναντί μου, μεταφέρεις τις αποφάσεις των εντολέων σου. Μα, πάλι ξέχασα, σε βλέπω ξανά τότες, που την ψήφο μου αρπάζεις τη βούλησή μου που νοθεύεις. Ούτε αυτό, διεφθαρμένη Ελίτ δεν αρνήθηκες από το σύστημα: ΤΗ ΝΟΘΕΙΑ αφού την ψήφο μου αλλοιώνεις και, απ’ την κάλπη, βγάζεις άλλο απ’ αυτό που επιλέγω. Κι ύστερα μου λες πως το σύστημα θ’ αλλάξεις* εσύ, για μένα!

Γιορτάζω

Τι γιορτάζω; Το χθες που έγινε αύριο, μεθαύριο! Τι θα γιορτάζουν αύριο; Το προχθές που έγινε αντιμεθαύριο! Οι αύριοι

δε θα γιορτάζουν το χθες; Ήταν: Νεκρό άγονο άσπορο; Δεν έχτισε ιστορία; Στην μνήμη δεν κατοίκησε;

Σε βλέπω

Σε βλέπω: γραφειοκράτη επαγγελματία κομματάρχη εντεταλμένε άκαπνε-άβουλε ετεροκινούμενε ετεροδιαχειριζόμενε εργατοπατέρα.

Σε βλέπω, σήμερα, να καμώνεσαι πάνω-μπρος απ’ την εξέδρα να γαβγίζεις όσα σου υπαγόρευσαν ενάντια σ’ αυτούς που σε εξέλεξαν.

Σε βλέπω ν’ εξαπατάς, ξανά και σήμερα, πάλι -τέτοια μέρα Γιορτής- τους ροζιασμένους απ’ των αφεντικών τις καμινάδες* των αφεντικών που τόσο πιστά υπηρετείς! Εργατοπατέρα, υποτελή!

Σ’ ακούω

Κατεβαίνεις τα σκαλιά του κόμματός αυτού που: είναι το σύστημα υπηρετεί το σύστημα δεν μας λέει: πως θ’ αλλάξει το σύστημα. Ανεβαίνεις τα σκαλιά της εξέδρας να μιλήσεις στους εκλογείς σου που υποφέρουν απ’ το σύστημα αυτό που περιποιούνται οι σχεδιαστές του λόγου σου που σε λίγο θα διαλαλήσεις! Σ’ ακούω επαγγελματία εργατοπατέρα

να παπαγαλίζεις: τον φιλελευθερισμό τον εκσυγχρονισμό τον κομματισμό! Σ’ ακούω να ζητάς κοινές τις συγκεντρώσεις για να κουκουλώσεις τις μπομπές σου* να δικαιολογείς τις χωριστές για να κρύψεις την κούφια λαλιά σου! Ναι, εξαρτημένε -δεν έχει σημασία ποιανού εξάρτημα- και σήμερα, Πρωτομαγιά την ξένη φωνή διαλαλείς.

Επετειακά ΜΜΕ

1^η Μάη και τα ΜΜΕ κάποια λίγο, άλλα ελάχιστα ή καθόλου θυμήθηκαν τους εργαζόμενους! Επετειακά! Αν κι εκεί, εργαζόμενοι βρίσκονται. Τίνος είναι τα ΜΜΕ; Μα των αφεντικών! Αυτών που, μόνο, η φωνή-σκέψη διαλαλιέται! Αλήθεια γιατί δεν κτίζουν και της δικής τους φωνής ΜΜΕ:

εργατικά; Μα είναι απλό! Οι εκπρόσωποι, ετεροδιαχειριζόμενοι είναι: από τ’ αφεντικά: τα ιδιωτικά τα κρατικά τα κομματικά. Αυτών που η φωνή μόνο φτερουγά στων εργατών τ’ αυτιά σβουρίζει συνοδευόμενη με παλαμάκια των υποτακτικών* ενώ των εργατών, οι κραυγές, σφαλίζονται.

Ανεβαίνεις

Σε βλέπω ν’ ανεβαίνεις και η ψυχή μου η εργατική αγάλλετε. Επιτέλους, αναφωνώ ο εκπρόσωπός μου προχωρά η φωνή μου θα κονταριστεί ψηλά θα φτάκει* το άλμα της -επιτέλους- θα ταξιδέψει! Μα, απ’ την πρώτη καρέκλα που κάθισες αλλοιωμένη ακούω τη φωνή σου* από κάθε νέα, πολυθρόνα, που φθάνεις αλλάζει το χρώμα της*

και στην κορυφή που κούρνιασες δεν την διακρίνω! Μου ζήτησες να σε κάμω νομοθέτη και είπα: πρέπει! Θέλω τη δικιά μου φωνή στη Βουλή. Μα και συ, για τ’ αφεντικά νομοθετείς. Αν, μου είπες, και υπουργός γίνω τότε, θα μπορώ! Και τώρα, που χρίστηκες, τι βλέπω: έγινες κι αφεντικό! Και μετά, τι ήλθε; Η αλληλεγγύη των αφεντικών!

Ανεργία

Το ισχυρότερο των όπλων κράτους–αφεντικών (κρατοαφεντικά μη φοβάστε, δε σας ξεχωρίζω ξέρω: ένα -όλοι- είσαστε) η ανεργία! Όχι -τόσο- για τα φτηνιάρικα μεροκάματα μα, κύρια, για να διαιτητεύουν

στις, εργαζομένων-ανέργων, συγκρούσεις που αυτά μεθοδεύουν-οργανώνουν. Αλήθεια γιατί, οι μη και εργαζόμενοι, δε συμπορεύονται; Διότι, οι εκλεκτοί τους, άλλων βουλαί υπηρετούν: των κρατοαφεντικών που χωριστούς, τους πιθυμούν!

Εργατικά ατυχήματα-Επαγγελματικές Ασθένειες

Αν και οι εργοδότες στο σύνολό τους ποθούν διακαώς την ανεργία, μεγιστοποιούν τα κέρδη τους από τα ατυχήματα και τις ασθένειες, με αιτία την εργασία. Είναι γνωστό ότι η εργοδοσία, ιδιωτική-κρατική, προτιμά τα ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες, από το να εφαρμόζει νόμους και να προστατεύει τους εργαζόμενους. Τα κέρδη τους είναι πολύ μεγαλύτερα. Τα τεράστια οφέλη της προέρχονται από δύο, κύρια, πηγές: -Μειώνουν κατακόρυφα το κόστος από μη εφαρμογή των μέτρων προστασίας της εργασίας. -Δεν πληρώνουν οι εργοδότες, αλλά τα ασφα-λιστικά ταμεία, το τεράστιο κόστος από τα ατυ-χήματα και ασθένειες (νοσηλείες γενικά, φάρμα-κα, ημεραργίες, θανάτους-χηρείες, αναπηρίες: προσωρινές, μόνιμες- μερικές, ολικές). Συμπαραστάτη σ’ αυτόν τον (και άλλο) τρόπο πλουτισμού έχουν: -Το κράτος, αφού ελέγχεται από τ’ αφεντικά αλ-λά και το ίδιο είναι εργοδότης. -Τον κρατικοεργοδοτικομματικό συνδικαλισμό. -Τις πλήρως ελεγχόμενες διοικήσεις των ασφαλι-στικών ταμείων, με πλέον υποτακτική παρουσία αυτή των (λεγόμενων και) εργατικών εκπρο-σώπων. -Πάνω απ’ όλα όμως την άγνοια και το φόβο των (ανυπεράσπιστων) εργαζόμενων. Βασική επιδίωξη είναι η συνενοχή των εργαζομε-νων, με την ανοχή ή και την «ενθάρρυνση» μη εφαρμογής των, ελάχιστων και «ενοχλητικών», μέσων προστασίας. Η ανυπαρξία ή η αποδυνάμωση και εργοδοτοποί-ηση (σαν προέκταση του Συνδ. Κινήματος) των

Επιτροπών Υγιεινής και Ασφάλειας, διευκολύνει την επιβολή των εργοδοτικών επιλογών και την… συνενοχή των εργαζομένων. Οι Γιατροί Εργασίας και οι Τεχνικοί Ασφάλειας λείπουν και όπου υπάρχει τυπική παρουσία, ελέγχονται απόλυτα από την εργοδοσία, αφού η σχέση εργασίας τους είναι δίχως στοιχειώδη προ-στασία. Η εκπαίδευση των εργαζόμενων είναι από μη-δαμινή έως τυπική και οι προληπτικές λειτουργίες σχεδόν ανύπαρκτες. Εκεί που η ασυδοσία κορυφώνεται είναι όταν συμβαίνουν ατυχήματα ή διαπιστώνονται ασθέ-νειες που πιθανολογείται η ευθύνη τις εργασίας. Όλοι (εργοδοσία, συνδικάτα, ασφαλιστικοί φο-ρείς) ο καθένας για τους δικούς του λόγους, επι-διώκουν να το αποκρύψουν ή μειώσουν τη ση-μασία τους. Ακόμη και τότε που ένα εργατικό ατύχημα βρεθεί σε μεγάλη δημοσιότητα, μετά από λίγο ξεχνιέται, αφού πρώτα τρέξουν πολλοί (κύρια συνδικαλι-στές) να εκμεταλλευτούν τον πόνο, να… κλά-ψουν μπροστά στις κάμερες ή να… συγκινήσουν τις τραγικές χήρες και ορφανά, αλλά μετά;. Μετά, αρχίζει ο γολγοθάς! Δεν αναγγέλλονται τα ατυχήματα ή δεν ολοκληρώνονται οι γραφειοκρα-τικές διαδικασίες ή μεθοδεύεται η αλλοίωση (και απόκρυψη) στοιχείων ή αρνούνται οι εργοδότες να δώσουν στοιχεία. Αν τέλος φθάσουν στα αρ-μόδια όργανα χαρακτηρισμού σαν εργατικά ή μη, τότε το δράμα μεγαλώνει αφού τα συμφέροντα και τα… παιγνίδια κορυφώνονται. Η… εκμετάλ-λευση χηρών και ορφανών παίρνει δραματικές διαστάσεις.

Ατυχήματα και η ιδιαιτερότητα της ΔΕΗ

Στη ΔΕΗ εντοπίζεται μια σημαντική ιδιαιτερότητα, αφού υπάρχει πλήθος ειδικοτήτων, μεγάλου μέρους της συνολικής ανθρώπινης εργασίας. Α-πό τις πλέον επικίνδυνες και ανθυ-γιεινές, έως τις συνήθεις συνθήκες συναντιούνται στη Ηλεκτρική Εται-ρεία. Είναι αυτονόητο λοιπόν πως τα ατυ-χήματα και οι ασθένειες, με αφορμή την εργασία, πρέπει να απεικονίζουν αυτή την πολυεπεγγελματική και πο-λυεπικίνδυνη επιχειρηματική δρα-στηριότητα. Όμως, όπως κάθε… καλός εργοδό-της, έτσι και η ΔΕΗ, φροντίζει- μεθοδεύει, όχι τη μείωση των ατυ-χημάτων ή ασθενειών, αλλά την απόκρυψή τους. Όχι μόνο σε επίπεδο Διοίκησης, αλλά στο σύνολο της η ιεραρχία, κάθε Μονάδα στη ΔΕΗ, επιδιώκουν να εμφανίζονται ελάχιστα ή καθόλου τα ατυχήματα και οι επαγγελματ-ικές Ασθένειες. Η φιλοσοφία που διατρέχει όλους είναι: «Μην ανοί-γετε τους ασκούς του Αιόλου…». Διαχρονικό συμπαραστάτης στην εργοδοτική εγκληματική δράση, έχει	τις γραφειοκρατικές ηγεσίες του Συνδ/κού Κινήματος (ΓΕΝΟΠ-Πρωτοβάθμια) που, ανάλογα με το βαθμό κομματικοποίησης και εργο-δοτοποίησής του (σήμερα βρίσκεται στην αθλιότερη κατάσταση, μεταχου-ντικά) συμμετέχει στην υπονόμευση των εργατικών δικαιωμάτων. Σε πληρωμένες από τη ΔΕΗ ημερί-δες, εργοδότες και συνδικαλιστική-γραφειοκρατική Ελίτ αυτολιβανίζο-νται και το μόνο που κάνουν είναι να μαγειρεύουν τα πραγματικά στοιχεία και γεγονότα. Αθλιότερος ο ρόλος των εκπροσώ-πων των εργαζόμενων στο (εκάστο-τε) Δ.Σ. ΔΕΗ και στον Φορέα Ασφά-λισης (ΔΑΠ-ΟΑΠ), οι οποίοι συ-μπεριφέρονται προς τους εργαζόμε-νους σκληρότερα του επίσημου εργοδότη. Η μη έρευνα των Επαγγελματικών Ασθενειών, συνοδεύεται με τη μη αναγγελία ή μη ολοκλήρωση και χαρακτηρισμού μεγάλου μέρους των Εργατικών Ατυχημάτων και μάλιστα σοβαρών (θανατηφόρα κλπ). Όσο η ΔΕΗ «είχε» τις υποχρεώσεις για τον Ασφαλιστικό Φορέα, μεθό-	δευε μειωμένα ποσοστά ατυχημά-των και την εξαφάνιση των Επαγ-γελματικών Ασθενειών για να ελα-χιστοποιεί υποχρεώσεις της. Τώρα που η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ των ερ-γαζομένων χαρίστηκε στους μετό-χους, αδιαφορεί περισσότερο για την ασφάλεια στην εργασία, αφού τις οι-κονομικές υποχρεώσεις από εργα-τικά ατυχήματα-ασθένειες, τις πλη-ρώνει ο Οργανισμός Ασφάλισης Προσωπικού (ΟΑΠ/ ΔΕΗ), του οποίου η εξαρτημένη Διοίκηση, αδια-φορεί για τα συμφέροντα του Φορέα και των ασφαλισμένων. Αυτά αρχικά, στον «ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ» ΑΥΤΕΝΕΡΓΟ. ΟΜΩΣ, για τα Εργατικά Ατυχήματα και Επαγγελ-ματικές Ασθένειες και ειδικά για τη ΔΕΗ, θα επανέλθουμε σύντομα μια και πρόκειται για την πλέον άγρια μορφή εκμετάλλευσης-κακοποίησης των εργαζομένων, αφού στο παιγνίδι παίζουν σημαντικό ρόλο και μάλιστα συνειδητά οι ηγεσίες των συνδικά-των και οι (εκ των προτέρων εργο-δοτοποιημένοι) εργατικοί εκπρόσω-ποι στις Διοικήσεις των Ταμείων.
Πρόταση προς ΙΚΑ, ΟΑΠ-ΔΕΗ κλπ: Εκτός από τις αλλαγές στις συνθήκες εργασίας (ένταση στη διαδικασία και μέσα πρόληψης) που ευθύνονται για τα Εργ. Ατυχήματα και τις Επαγγ. Ασθένεις, υπάρχει ένα ισχυρότατο στοιχείο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί, ώστε να υποχρεωθεί η εργοδοσία, κρατική ιδιωτική, να σέβεται στοιχειωδώς τη ζωή και υγεία των εργαζόμενων: Προτείνεται λοιπόν να απαιτήσουν όλα τα ταμεία των εργαζομένων, να κατάβάλουν οι εργοδότες το κόστος (περίθαλψη, μισθούς, μόνιμες ανικανότητες, θανάτους, συντάξεις κλπ) που προκύπτει από τα ατυχήματα και τις ασθένειες που χαρα-κτηρίζονται εργατικά και επαγγελματικές αντίστοιχα. Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει να αποεργοδοτοποιηθεί το Σ.Κ. και οι Ασφαλιστικοί Οργανισμοί να πάψουν να υπηρετούν αποκλειστικά τους εργοδότες, ενάντια στα συμφέ-ροντα και τις περιουσίες των εργαζόμενων.

ΓΣΕΕ-ΓΣΕΕ-ΓΣΕΕ: Η ΠΗΔΗΜΕΝΗ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΒ!

Γιορτάζει πάλι η ΓΣΕΕ, η Πηδημένη από το ΣΕΒ και κράτος πάντα ευλογημένη που ηλίθιους εργάτες τους νομίζει και μπούρδες τους πετάει για να κοιμίζει.

Αυτό είναι τα μαρτύριο Εργατικής μας, Τάξης: κοινωνεί με δηλητήριο ΣΕΒ και ΓΣΕΕ, τις πράξεις.

*

Ω ΧΡΗΣΤΆΡΑ! Ω χρηστάρα!

Πηδημένης Προεδάρα

που ΠΑΣΟΚ υπηρετείς και διόλου δεν το κρύβεις:

που ‘ργαζόμενους πουλείς, στη φωνή του ΣΕΒ που σκύβεις.

Άξιε, άξιε οπλαρχηγέ

‘ποταγμένης οδηγέ

άλλων έργο συνεχίζεις

την Εργατική κοιμίζεις.

*

Ω ΓΙΑΝΝΆΚΗ, Γραμματέα

της Νου Δου εντολοδόχε

Πηδημένης, ω! μαλέα

Δεξιάς απάτης, μπόχε.

Στα κλιμάκια ΝουΔούλας, τα ψηλά, που κατοικείς

κει που του λαού τα πάθη, κι εργατιάς, σχεδιάζονται

και μετά εντολοδόχον

σένα στέλνουν στους εργάτες

ως μαλάκα, βωμολόχον

σου φορτώνουνε στις πλάτες:

εντολές αφεντικών, με έργα πλούσιας πλοκής

και γαυγίζεις: στη Ρηγίλης, εργατιά τη νοιάζονται!

*

Ω κομμουνιστά ΜΑΥΡΊΚΕ μέγα οδηγέ της Τάξης που κομπάζεις, ω! αγροίκε κι άλλα δείχνεις με τας πράξεις. Άλλο είναι να λέγεσαι ή Κομμουνιστής να είσαι απ’ όραμα να φλέγεσαι, εις τα ψηλά να κείσαι. Μα ο γραφειοκράτης ουδέποτε ΌΡΑΜΑ εργάτη διαλαλεί με… δράση, μπροστάρης, αείποτε μ’ άλλων εντολές παπαγαλεί. Αλήθεια αν, το Κόμμα σου, η Εξουσιά θα γίνει η ΓΣΕΕ ελεύθερη ή δουλική θα μείνει; * Και συ ΚΑΛΎΒΗ βρόντηξες λόγια που είναι μπερδεμένα

ΣΥΝασπισμένην άνοιξες γλώσσα, με λόγια σκοτισμένα. Μα αν, και σε, το κόμμα σου ξανά θα κυβερνήσει τιιι θα λαλεί το στόμα σου; Ή… πάλι θα σιγήσει; * Και το ΤΣΙΡΚΆΚΙ: ΠΑΜΕτε βρόντηξε πάλι στο Πεδίον με ΔΗΚΚΙ, Λόγον, πάλετε μα νέο ψάχνει… οικοτροφείον! Μυρίστηκε επιστροφή εις το ΠΑΣΟΚ και… στρώνετε* αγάλι, ‘γάλι η… στροφή και η… καρέκλα… σώζετε!

*

ΣΕΒ-ΑΝΕΡΓΙΑ –ΔΙΑΦΘΟΡΑ-ΓΣΕΕ

ΚΑΙ… ΔΕΞΙΟ ΠΑΣΟΚ

Το ακούσαμε και αυτό: Ο ΣΕΒ… αγωνιά που θα αυξηθεί η ανεργία! Και ακόμη περισσότερο: αγανακτεί για τη διαφθορά στην πολιτική, το δημόσιο κλπ.

Είναι τρομακτικό: ο δημιουργός της ανεργίας και της κάθε μορφής διαφθοράς, εμφανίζεται σαν υπαρασπιστής των εργαζόμενων και…αδιάφθορος.

Αυτό όμως δεν είναι η έκπληξη! Έκπληξη αποτελεί η διαπίστωση της Πηδημένης (από τον ΣΕΒ) ΓΣΕΕ, ότι όλα αυτά μπορεί(!!!) να αποτελούν σχεδιασμό της εργοδοσίας. Ναι τα δουλάκια, λίγες μέρες μετά την Πρωτομαγιά ξαναπροσβάλουν τους εργαζόμενους που…εκπροσωπούν, δείχνοντας μια ακόμη φορά την δουλικότητά τους απέναντι στην εργοδοσία, αφού φοβούνται να πουν, έστω μια φορά, την αλήθεια.

Και η μεν ταύτιση της Νέα Δημοκρατίας είναι φυσιολογική αφού αυτή είναι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Όμως, το κατάντημα του δεξιόστροφου (από το 1985) ΠΑΣΟΚ ξεπέρασε κάθε όριο γελοιότητας. Η δεξιά πολιτική που ακολουθεί, δεν του αφήνει περιθώρια να αντιπαρατεθεί με ΣΕΒ και Ν.Δ. Έτσι η Ν.Δ. βρίσκεται χωρίς αντίπαλο, αφού η πολιτική της αγκαλιάζεται από το ΠΑΣΟΚ όλο και περισσότερο, με αποτέλεσμα ο κόσμος να… ψάχνει για καλύτερο διαχειριστή όχι για μια άλλη πολι-τική. Ο Δεξιός ΠΑΣΟΚικός κατήφορος δεν έχει όρια.

Ένωση της Επτανήσου 1864:

τέλος της «ΞΕΝΟ»δουλείας!

Σύνοδος Ευρωπαίων Γεωργίας 2003:

νέα «ΝΤΟΠΙΟ»δουλεία-αστυνομοκρατία!

α) Ο ΠαλαιοΑφεντισμός

Είναι γνωστό ότι κάθε χρόνο, στις 21 ΜΑΗ, στα Επτάνησα (και στην Αθήνα οι Απόδημοι) γιορτάζουν την οριστική απελευθέρωση των Επτανήσιων από τους ξένους ζυγούς. Η Ένωση με την υπόλοιπη Ελλάδα σήμαινε το τέλος των κατακτητών- ξένων αφεντάδων, όχι όμως και τον τερματισμό του «αφεντισμού», της υποτέλειας, με κάθε μορφή.

Οι συνεργάτες των ξένων αφεντάδων , αναρριχόμενοι και αλλοιώνοντας το πνεύμα του αγώ-να και των αγωνιστών, φρόντισαν για τη… συνέχεια μα άλλη μορφή, αναπτύσσοντας τον γηγενή αφεντισμό στα πλαίσια ενός συστήματος με εξουσίες, διακρίσεις, αδικίες, εκμετάλ-λευση, καταπίεση, σκοταδισμό…

Έτσι (και) στα Επτάνησα, εκτός των άλλων, η κοινωνική καθυστέρηση και υπανάπτυξη με-γαλούργησαν. Δεν είναι τυχαίο ότι η Κέρκυρα βρίσκεται στην πρώτη βαθμίδα αναλ-φαβητισμού, άναρχα «ανεπτυγμένη», υποβαθμισμένη κλπ.

Αν δεν είχαν την φυσική ομορφιά τα Επτάνησα, με τις ίδιες συνθήκες, θα ζούσαν σε κατά-σταση πρωτογονισμού.

Εκατό σαράντα χρόνια μετά την… απελευθέρωση, ήλθε ένα σημαντικό γεγονός για να μας υπενθυμίσει ότι ο Αφεντισμός ζει και βασιλεύει. Τα τρομακτικά αστυνομικά μέτρα για τους Ευρωπαίους Υπουργούς Γεωργίας, οι απαγορεύσεις και η επαναφορά των «ΛΙΣΤΩΝ» έφεραν στις μνήμες τις μαύρες εποχές των χειρότερων κατακτητών.

Το ότι εμπνευστής και σχεδιαστής των μέτρων ήταν ο Κερκυραίος Νεοαφέντης-Υπουργός, επιβεβαιώνει τη σκοπιμότητα της αστυνομοκρατίας.

Το ότι ο Υπουργός Γεωργίας είναι από τις πλέον γνήσιες Δεξιές εκφράσεις του Δεξιόστροφου ΠΑΣΟΚ, αναδεικνύει την αστυνομοκρατία σαν κύρια μορφή κρατικής αντιμετώπισης των λαών, πολιτική πάνω στην οποία οικοδομείται και η Ευρώπη.

Ο Γ.ΔΡΥΣ ήθελε να στείλει και άλλο μήνυμα, ιδιαίτερα στον Κερκυραϊκό λαό : Εγώ είμαι ο Αφέντης, και όποιος με αμφισβητεί, ιδού ο Στρατός μου.

β) Οι αιτίες

Ας δούμε τι οικοδόμησε τον ντόπιο αφεντισμό, κύρια στην νεότερη Κέρκυρα:

1) Θρησκευτισμός. Ο θρησκευτισμός, σαν με-σο λαϊκού υπνωτισμού και πλουτισμού των καπά-τσων, συνέχισε τον παρα-δοσιακό ρόλο του. Οι «μούμιες» (που συνεχώς ανακαλύπτονται κατά χι-λιάδες) των Σπυρίδωνα (Κέρκυρα), Γεράσιμου (Κε-φαλονιά), Διονυσίου (Ζά-κυνθος) και, ελάχιστα, της αιμοσταγούς Θεοδώρας (Κέρκυρα),«αγιοποιημένες» χρησιμοποιούνται ως τα-θερό στοιχείο λαϊκής από-βλάκωσης, εμπορίου και πλουτισμού ολίγων. Τα δήθεν θαύματα, που γιο-ρτάζονται ακόμη και σήμε-ρα, δείχνουν το μέγεθος του «προβλήματος» αλλά και τις μεθόδους εμπορευ-ματοποίησης του συναι-σθήματος και της ελπίδας. Αν ξαφνικά ο θρησκευτι-κός μύθος κατέρρεε, οι ντόπιες οικονομίες θα δέχονταν μεγάλο πλήγμα, αφού οικοδομούνται, σχε-δόν, στα πλαίσια του θρη-σκευτικού τουρισμού, πα-ρά τις τεράστιες δυνατό-τητές ανάπτυξης πολλών τομέων.

2) Βασιλεία*ΝέοΑ-φεντισμός. Τους εκπροσώπους των ξένων δυνάμεων που στεγάστηκαν στην ΠΑΛΑΙΟΠΟΛΗ (Μον_ Ρεπό) Κέρκυρας, διαδέχθηκε ο ήδη καταπιεστικός, αντιδημο-κρατικός, αυταρχικός, αντιλαϊ-κός ξενόφερτος βασιλικός θε-σμός των ΓΛΥΓΜΠΟΥΡΓΚ. Η εγκατάστασή τους και στην Κέρκυρα έπαιξε σημαντικό ρό-λο στην κοινωνική καθυστέρη-ση, που λειτουργούσε και σαν πρωτεύουσα των Επτανήσιων. Τέτοιοι θεσμοί, για να επιβιώ-σουν, εκτός του κράτος και κύ-ρια τους μηχανισμούς καταστο-λής (στρατό-αστυνομία, δικαιο-σύνη κλπ), χρειάζονται και την κατάλληλη κοινωνική δομή με τους υποαφέντες υποτελείς και ταυτόχρονα δήμιους του λαού. Η Θεοτοκική περίοδος στην Κέρκυρα είναι ένα χαρακτηρι-στικό παράδειγμα. Και ενώ με την έλευση του ΠΑΣΟΚ θεω-ρήθηκε πως ο αφεντισμός τέθη-κε στο…χρονοντούλαπο, εμφα-νίστηκε ξανά και μάλιστα στη χειρότερη μορφή του αφού θεω-ρείται… Σοσιαλιστικός, άρα κα-λός και βέβαια για το… καλό του λαού. Πρόκειται γι αυτό που έχω ονο-μάσει ΔΡΥικό Νεοαφεντισμό, που έχει πετύχει πρωτοφανή συνολική υποτέλεια, ακόμη και των… αντίπαλων κομμάτων, Δεξιών-Αριστερών.

3).Αναλφαβητισμός Ο Θρησκευτισμός και Βασιλεία- Αφεντισμός (παλαιός-νέος), τροφοδοτούν-μεθοδεύουν τον αναλφαβητισμό. Αυτά τα φαινόμενα υπάρχουν και συντηρούνται επειδή έχει επιτυχία η μεθόδευση του αναλφαβητισμού, γι αυτό και η διαιώνιση και γιγάντωσή του βρίσκονται στην προτε-ραιότητα όσων εξυπηρετού-νται από την απαιδευσιά. Ένα παράδειγμα είναι τα τε-ράστια προβλήματα στέγης στα σχολεία και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, που διατηρού-νται τρώγλες λόγω «οικονομι-κής… αδυναμίας!!!!!!». Αντίθετα, ο Νεοαφέντης ΔΡΥΣ πρόσφερε 100 εκατομμύρια για «το Καμπαναριό του Άγι-ου», δηλαδή της μεγαλύτε-ρης, πλουσιότερης, αδιαφα-νούς Επιχείρησης. Η μέγιστη πρόκληση; Το «Συ-νεδριακό Κέντρο» της Μητρό-πολης Κέρκυρα: Από 900 εκατ. προϋπολογισμός, λέγεται ότι έ-χει χρηματοδοτηθεί με 5 δις και βρίσκεται στη μέση. Ερώτημα που πήγαν τα χρήματα του λαού; Τι τα έκαμε ο… άγιος «Μακαριστός μεγαλοεπιχειρη-ματίας;». Και ακόμη: Μήπως πολιτικοί έχουν χρηματιστεί από τα τεράστια κονδύλια που εισέπραξε η Μητρόπολης; Πότε, ποιος επιτέλους θα ενημερώσει;

γ) Ο Νεοαφέντης και η Σύνοδος των Υπουργών Γεωργίας

Μέσα σ΄ αυτό το περιβάλλον πραγματοποιήθηκε η αστυνομοπροστατευόμενη Σύνοδος των Ευρωπαίων Υπουργών Γεωργίας στην Κέρκυρα.

Περίπου δυόμισι χιλιάδες αστυνομικοί έζωσαν την Κέρκυρα, επέβαλαν αστυνομικό κράτος, απαγόρευσαν την ελεύθερη διακίνηση, τρομοκράτησαν το λαό, «λίστεψαν» το ΛΙΣΤΟΝ. Το μήνυμα σαφές: ο λαός είναι επικίνδυνος, οι αγωνιζόμενοι είναι τρομοκράτες, οι διεκδικήσεις αποτελούν κίνδυνο. Η σωτηρία λοιπόν είναι το αστυνομικό κράτος για να προστατεύσει την εξουσία, τους υπουργούς οι οποίοι ούτε καν ασχολήθηκαν με τους αγρότες.

Η τρομοκρατία είχε άμεσο αποτέλεσμα, αφού όπως έγραψε ο Κερκυραϊκός τύπος (Κ.Β, Κ.Σ. κλπ), στις διαδηλώσεις συμμετείχαν ελάχιστοι Κερκυραίοι αγρότες. Σ’ αυτό βέβαια συνέ-βαλε και η κομματική τρομοκρατία και απαγορεύσεις. Ας μη ξεχνάμε την ημερίδα που οργάνωσε το τοπικό ΠΑΣΟΚ τη Μ. Εβδομάδα με σκοπό την…μεθόδευση της αποχής και την απαγόρευση. Ας θυμηθούμε την οργανωμένη και πρωτοφανή επίθεση που είχε δεχθεί ο Δήμαρχος Φαιάκων από τη απόλυτα εξαρτημένη Νεολαία ΠΑΣΟΚ, γιατί διευκόλυνε τους αγρότες να συμμετάσχουν σε διαμαρτυρία.

Το όλο σκηνικό συμπλήρωσε η γλοιώδης συμπεριφορά του υποτελή «Δεξιού» Δήμου Κερκυ-ραίων που ξεπέρασε τα όρια, σαν ανταπόδοση στην συμβολή του Νεοαφέντη να κερδίσει τον Δήμο και όχι μόνο (Ο Στέφανος Πουλημένος δε σταματάει να γράφει «Στην Αχίλλειο Φτέρνα).

Μετά 140 χρόνια η Κέρκυρα ξανάζησε τις μαύρες εποχές σε νέα έκδοση. Οι επιπτώσεις θα είναι μακρόχρονες. Όσο ο Νεοαφεντισμός είναι κυρίαρχος στην Κέρκυρα, θα διαιωνίζεται η καθυστέρηση.

Η απελευθέρωση από τους ξένους αφέντες, γιορτάζεται στις 21 ΜΑΗ 2003 με την κορύφωση του γηγενή αφεντισμού: του ΔεξιοΣοσιαλιστικού ΝΕΟαφεντισμού!

Επτανησίων στην Αττική Εκδηλώσεις

Εκτός από τις εκδηλώσεις στα Επτάνησα στις 21 Μάη, οι Απόδημοι στην Αττική (και όχι μόνο) πραγματοποιούν τις δικές τους εκδηλώσεις.

Στην Αθήνα λοιπόν έγιναν δύο σημαντικές εκδηλώσεις:

Α) Από την Ένωση Περιθειωτών-Λουτσιωτών Κέρκυρας βραδιά αφιερωμένη στον Νικόλαο Μάντζαρο στην αίθουσα της Λυρικής Σκηνής (στις 19 Μάη) με ομιλία από τον Χ. Ξανθουδάκη καθηγητή του Ι. Πανεπιστήμιου, τη Χορωδία της Εμπορικής Τράπεζας και τη Φιλαρμονική Κέρκυρας.

Β) Με συντονισμό της Ομοσπονδίας Λευκαδιτών, τα Επτανησιακά Σωματεία οργάνωσαν (στις 25 Μάη) εκδηλώσεις στο Πολεμικό Μουσείο με ομιλίες, θεατρικά, χορευτικά , χορωδίες

Και οι δύο πολύ καλές. Μπράβο!

Νέο θεατρικό έργο: ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ	Συγγραφέας: ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΩΧΙΟΣ
Από 10/3/2003 στα βιβλιοπωλεία	Εκδόσεις: ΔΩΔΩΝΗ

Οι ΕΝΟΡΚΟΙ: αντιδρούν- οργανώνονται!

(Δ/νση ιστοσελίδας: users.in.gr/enorkoi)